1e prijs voor Cruijffs 'de voetballers' is echt een briljante vondst!
Gefeliciteerd Sjoerd met deze prestigieuze prijs!
Waar wetenschap en spiritualiteit elkaar altijd weer raken!
Soms krijgen mensen een briljante ingeving en hebben het geluk dat ze dit via een column onder ieders aandacht kunnen en mogen brengen. Een voorrecht dat lang niet door iedereen zo begrepen wordt.
Dat Sjoerd deze prijs gisteren in ontvangst heeft mogen nemen is meer dan terecht. Hij slaat namelijk hier de spijker echt op z`n kop! Een column uit het hart geschreven en als iets uit het hart wordt geschreven dan benaderen we de werkelijkheid zoals die feitelijk is. Even weg uit onze conceptuele werkelijkheid die alleen maar macht en super ego`s voortbrengt. Even raken we onze menselijke kernwaardes en staat het beeld ons glashelder voor ogen. Dit gevoel is feitelijk de verwijzing naar de diepere lagen die onder de oppervlakte verborgen liggen en dus voor het oog niet zichtbaar zijn. Maar het is er wel alleen kunnen wij het niet meer via onze gevoels-zintuig plaatsen in de concepten zoals wij die hebben voortgebracht.
Het afgelopen jaar hebben wij voor Ajax, via Keje Molenaar, deze diepere lagen zichtbaar gemaakt en aangegeven waar de essentie van Ajax lag en op dit moment nog altijd ligt. Nu bijna een jaar later is meer dan ons lief is het empirische bewijs geleverd dat wij de behoefte van Ajax duidelijk en oplossingsgericht in kaart hadden gebracht.
Wie de column van Sjoerd goed leest en net even onder de oppervlakte de diepte in kan kijken ziet dat`de voetballers' Ajax helemaal niet zijn. Het beeld wat we daar krijgen te zien blijkt dat het niet over Ajax gaat maar over voetballers die op zoek zijn naar macht om zo hun eigen ego`s te kunnen voeden. Naarstig op zoek naar aandacht en aandacht hebben ze het afgelopen jaar meer dan genoeg gekregen. De zin uit Sjoerd zijn column, Keje Molenaar zag het tevreden aan en zei dat het 'een mooi stel bij elkaar' was, heeft voor mij persoonlijk inmiddels wel een hele diepe bittere laag gekregen. Onze intentie was Ajax te helpen vanuit waarheid, schoonheid, goedheid en liefde maar wat zo mooi leek te zijn bleek later een ware illusie omdat Keje Molenaar niet vanuit deze kernwaardes heeft gehandeld. Hij is Cruijff gaan volgen zonder hem tegengas te durven geven. Een slechte hele slechte zaak voor het instituut Ajax en dat te bedenken dat de oplossing zo eenvoudig is. Iets wat Cruijff dus kennelijk niet voor ogen heeft. Nee, plan Cruijff heeft alleen maar mensen beschadigd en Ajax veel geld gekost. Iets wat `de voetballers' totaal niet begrijpen want die komen van een andere planeet en hebben totaal geen besef van de waarde van geld en hoeveel moeite het kost om als bedrijf, want dat is Ajax natuurlijk gewoon, zwarte cijfers te kunnen schrijven. Nee, het is voor Ajax te hopen dat het kamp Cruijff op deze manier de strijd gaat verliezen. Alle deskundige moeten maar eens even goed de tijd nemen om in het vormeloze nogmaals de column van Sjoerd te lezen en eens echt naar waarheid, schoonheid, goedheid en liefde voor Ajax te gaan handelen!
Maar ja wie ben ik om dat als gewone sterveling als aanbeveling aan `de deskundige' mee te geven?
Sjoerd Mossou heeft de prestigieuze Hard Gras Prijs gewonnen. De 33=jarige verslaggever en columnist van AD Sportwereld kreeg de jaarlijkse prijs voor de beste Nederlandse sportjournalistieke prestatie in dag-, week- of maandblad voor de columns die hij afgelopen jaar schreef over de crisis bij Ajax.
Jurylid Henk Spaan roemde met name de column `Cruijffs de voetballers is een briljante vondst’ . `Die column is een hoogtepunt’, aldus Spaan. Sjoerd gaat uit van het pure voetbal. Hij beschouwt en relativeert bestuurders.
Cruijffs 'de voetballers' is echt een briljante vondst!.
Marketingtechnisch klopt namelijk alles aan 'de voetballers'. Het is krachtig, warm en duidelijk. Het spreekt direct tot de verbeelding, want Ajax is een voetbalclub. Het schept orde in de chaos, want eerst waren er wel tachtig kampen en nu plots nog maar twee: 'de voetballers' tegen de kille bestuurders. Wel zo overzichtelijk.
In welke aflevering van de parkeerdektragedie het precies gebeurde, weet ik niet meer, maar opeens had Johan Cruijff het steeds over 'de voetballers'. Niet zo nu en dan, zoals daarvoor, maar consequent en standvastig.
Hij stond vierkant achter 'de voetballers' op De Toekomst, zei Cruijff. Het ging niet om hem, de Legendarische Nummer 14, nee, het ging om 'de voetballers'. Zijn jongens. 'De voetballers' dus. Die ging hij beschermen.
Sindsdien is er veel veranderd. Ik ben ook maar gewoon een observator, maar volgens mij is er in de hele Ajax-soap een tijdperk van vóór 'de voetballers' - en een tijdperk erna. Sinds Johan Cruijff zijn missie steevast samenvat onder de noemer 'de voetballers', kwam de massa in beweging, nog veel heviger dan daarvoor. Het volk klom op de barricaden. Één granieten front vormde het. Als één man achter 'de voetballers'.
Goedbeschouwd is het een briljante vondst. Johan Cruijff heeft een rijke geschiedenis van bedenkelijke raadgevers, van Michel Basilevitch tot Rutger Koopmans, maar de communicatiestrateeg die 'de voetballers' bedacht heeft, verdient een contract voor het leven.
Misschien is het per toeval ontstaan, ontsproten in de linkerhersenhelft van Cruijff zelf, maar persoonlijk vermoed ik van niet.
Marketingtechnisch klopt namelijk alles aan 'de voetballers'. Het is krachtig, warm en duidelijk. Het spreekt direct tot de verbeelding, want Ajax is een voetbalclub. Het schept orde in de chaos, want eerst waren er wel tachtig kampen en nu plots nog maar twee: 'de voetballers' tegen de kille bestuurders. Wel zo overzichtelijk. In de rechtszaal zaten ze pas allemaal bij elkaar, 'de voetballers', op Dennis Bergkamp na. Keje Molenaar zag het tevreden aan en zei dat het 'een mooi stel bij elkaar' was. Daar zaten ze hoor, 'de voetballers'. Jonk, Overmars, Roy, Stam, Ronald de Boer, Bosman, Kreek, Gorré, Trustfull.
Inhoudelijk gezien valt er het één en ander aan te merken op de term 'de voetballers', al is het maar omdat de ene voetballer blijkbaar de andere niet is. Drie dissidenten die zich recent van het kamp-Cruijff afwendden - Edgar Davids, Danny Blind en Marco van Basten - wonnen samen bijvoorbeeld vaker de belangrijkste Europa Cup (vier keer) dan de tien 'voetballers' bij elkaar (drie).
Reken je ook Piet Keizer mee bij de afvalligen, dan komen ze met z'n viertjes samen tot exact duizend competitieduels voor Ajax, maar zonder dat ze zichzelf onder 'de voetballers' mogen scharen. En nog best een ludiek feitje: het technisch rapport van Cruijff waar het ooit allemaal om draaide, werd niet door 'voetballers' geschreven, maar door een looptrainer, een zaakwaarnemer en Cruijffs schoonzoon.
Het geinige is dat het er allemaal niets meer toe doet. Die Steven ten Have kan recht of krom lullen wat hij wil, van 'de voetballers' win je het niet. U wilt beweren dat Louis van Gaal op zich een geschiktere directeur voor Ajax is dan Tscheu La Ling? Tsja, meneertje. Dan bent u dus tegen 'de voetballers'.
U vindt Danny Blind een echte Ajacied en Marco van Basten een intelligente, onafhankelijke geest? Dan steekt u 'de voetballers' een mes in de rug, mevrouw. Sterker, u bent een achterbaks stropdassentype.
Rot maar gauw op naar het kamp-Ten Have, of wat daar nog van over is.
(Sjoerd Mossou)
Bron: AD Sportwereld
www.ad.nl
