Dit kerstverhaal kreeg ik gisteren toegezonden van mijn dierbare schoonzus Jos van de Kamp - Van Hecke Niet zomaar een verhaal uit duizenden maar naar alle waarschijnlijkheid de enige echte beeldvorming zoals het ooit voor ons bedoeld was. De essentie dus kern waar het allemaal om draait. Laat het voor ieder van ons een leidraad zijn in de ongetwijfeld roerige tijd die ons in 2012 te wachten staat.

De waarheid van Dzogchen

Omdat het te dichtbij is, zien we het over het hoofd.
Omdat het te goed lijkt om waar te zijn, kunnen we het niet geloven.
Omdat het zo diep gaat, kunnen we het niet bevatten.
Omdat het niet buiten onszelf is, kunnen we het niet opnieuw verkrijgen.


December 2011
Het kerstverhaal…

Het leek me leuk om eens even op papier te zetten wat Kerst eigenlijk betekent. Juist in deze tijd waarin er zoveel instellingen onderuit gaan inclusief de kerken, lijkt ’t me een goed idee om te weten dat kerst altijd zal blijven bestaan omdat het een verhaal is over onze echte binnenkant en dat wat onderuit gaat altijd over onechte buitenkanten gaat. Het lijkt dan wel crisis overal, maar juist daardoor kan de waarheid naar boven komen en dat is mooi! Wat leven we toch in een boeiende tijd!

Iedereen weet natuurlijk wel dat het met kerst om de geboorte van Jezus gaat en dat hij in een kribbetje lag in een stal omdat er in die herberg geen plaats voor Jozef en Maria was. En dat er een os en een ezel waren en herdertjes die lagen in het veld. En dat er een grote ster stond aan de hemel en dat er later drie koningen uit het oosten kwamen die goud, wierook en mirre als cadeautjes meebrachten. Iedereen weet dat natuurlijk wel. Maar waarom vieren we dat verhaal al eeuwen? Wat bezielt ons in ’s hemelsnaam? Je zou kunnen zeggen omdat het een oerwaarheid bevat, iets wat als een diep weten in onze ziel zit, net als sprookjes dat doen. Kinderen snappen direct waar het over gaat, iets wat volwassenen vaak niet meer kunnen…

Historisch gezien moet Jezus wel een bijzonder iemand zijn geweest, een inspirator in de liefde en een rebel die heilige huisjes omver schopte wat natuurlijk niet werd getolereerd. Maarja, er zijn wel meer bijzondere kindjes geboren uit wel meer bijzondere ouders, maar daarvan vieren we de geboorte toch ook niet met z’n allen en dan eeuwenlang? Waarom voelen we allemaal wel, waar ter wereld dan ook, dat de kersttijd iets heel bijzonders is? Wat beziélt ons? Dat móet dan wel zijn, omdat het een oérwaarheid in ons raakt, iets wat harten opent. Iets wat ons in contact brengt ook al is dat onbewust, met een diep weten in onze ziel en dat gaat onze hersens te boven. Het brengt ons in contact met een dimensie waar we nog open en onbevangen als een kind zijn. Want het is een tijd waarin we elkaar het allerbeste en veel gezelligheid wensen, een tijd waarin we het liefste samen zijn met iedereen die we liefhebben en mensen die eenzaam zijn niet vergeten. Het is een tijd waarin zelfs in felle oorlogen vaak een wapenstilstand wordt afgekondigd! Hoe is dat mogelijk, zelfs nog in onze wereld waarin we zo logisch denken te denken, een wereld waarin we voor buitenkantzekerheden gaan, een wereld waarin we het kind in ons nou juist zo verwaarlozen en meestal helemaal niet zo open en onbevangen zijn, een tijd waarin wij denken zo volwassen te zijn maar intussen zo ver af zijn komen staan van de diepere betekenissen in alles wat er gebeurt, hoe kan de geboorte van dat kindje dan in vredesnaam zo belangrijk zijn?

We zitten in een wereld waarin crises hoogtij vieren. Een tijd waarin kerken onderuit gaan omdat de vorm daarvan niet de juiste inhoud bevat, een tijd waarin álles onderuit gaat wat geen juiste inhoud omvat. We zitten inderdaad in een overgangstijd waarin alle misstanden naar boven komen en waarin veel buitenkanten die eerst als zekerheden werden beschouwd nu door de mand vallen omdat het geen waarheid bevat. Het is duidelijk dat we naar een tijd gaan van binnenkanten waar waarheid in zit, want alleen dat blijft altijd overeind. We zijn op zoek naar de waarheid in alles. Het is een tijd waarin het dus de bedoeling is dat we de essentie van alles, de echtheid van alles, de wérkelijke inhoud van alles kunnen gaan zien, doodeenvoudig omdat de onbezielde buitenkant niet meer voldoet.

Enfin, met kerst vieren we de geboorte van Jezus. En dan gaat het niet zozeer over de letterlijke geboorte van een bijzonder kind, maar om de werkelijke inhoud van dat verhaal. Jezus was iemand die zich niet liet leiden door buitenkanten, hij bleef met de binnenkant, de echte waarheid, zijn essentie verbonden, wat er ook gebeurde in zijn leven historisch gezien. Hij wist dat hij een kind van God was en dat niets of niemand hem dat kon ontnemen. Zelfs niet de mensen die hem martelden en vermoordden. Want hij wist, als kind van God, dat hij één was met zijn Vader en geschapen naar zijn evenbeeld. En hij wist dat God Alles is en dat alles wat niet goddelijk is dus niets is… En dát niets, daar tuinen we met z’n allen voortdurend in…

Die liefde was zijn boodschap. Dit wordt ook wel het Christusbewustzijn genoemd, maar ook dat is maar weer een woord. Woorden gaan altijd mank, want dan lijkt het weer net of het hier alleen om christenen gaat en dat is natuurlijk niet zo. Het is een boodschap voor de hele mensheid. Maarja, die hebben wij natuurlijk destijds nog lang niet begrepen en dat doen we eigenlijk nog steeds niet..

Iedereen weet wel een beetje wie Jezus was en dat hij die boodschap van liefde op aarde bracht. Het is de Liefde waar alles in het leven om draait . Dat was toen, en dat is nu nog steeds. Liefde zou je kunnen omschrijven als een diep innerlijk weten dat alles met alles verbonden is. Dat is ‘het licht dat geen duisternis kent’ en dat is waar we allemaal naar verlangen. Nou, daar hebben dan nog een hele weg in te gaan! Want we doen niet anders dan ons verzetten tegen alles wat duister is, maar dat is de liefde niet. Liefde is het licht dat daar bovenuit stijgt, omdat ware liefde onvoorwaardelijk is. En dát is ‘de ster van Bethlehem’.

En dan zou je zeggen, allemaal heel mooi, maar hoe kan ik dan omgaan met al die vreselijke dingen in de wereld? En dan zou het antwoord zomaar kunnen zijn, dat je die vreselijke dingen ontstijgt op het moment dat je naar de ware betekenis ervan kijkt. De essentie van alles wat er gebeurt is dat er altijd dat licht is dat er bovenuit stijgt, en dat we daar zó contact mee kunnen maken als we naar onze eigen binnenkant willen gaan. Dan voel je de verbondenheid met je ziel weer en weet je weer dat er veel meer is tussen hemel en aarde en dat sommige dingen nou eenmaal boven onze pet gaan, en dat verbreedt dan meteen weer je blik. Dan kun je letterlijk weer beziéling voelen in alles wat je denkt en doet. Dan kun je weer een blik opvangen van de essentie, van waar het in wezen allemaal over gaat…..

De essentie van alles is dat we allemáál die Jezus zijn, want we zijn allemaal kind van God en allemaal geschapen naar zijn evenbeeld. En de essentie is, dat we allemaal Josef zijn, dat we allemaal Maria zijn, dat we allemaal herder zijn, dat we allemaal os en ezel zijn, en dat we allemaal die drie koningen zijn. Maar nu loop ik op ’t verhaal vooruit..

Om te beginnen beweerde Jezus dat hij de Zoon van God was en dat we inderdaad allemáál zijn kinderen zijn. Sjonge, wat klinkt dat rebels! Wie durft dát nou te zeggen! Hij noemde zich nog koning ook! En sjonge wat werd hij daarom bespot! Maar hij wist dat gewoon, terwijl wij er totaal niet in durfden geloven dat we inderdaad allemaal kinderen van God zijn en allemaal koning over onszelf.. We geloofden veel liever dat we klein en afhankelijk zijn en als zondaars geboren en dat doen we nu nog steeds. We geloofden dat we wel héél erg ons best moesten doen om ooit in de hemel terecht te komen.. Zo zijn we eeuwenlang geïndoctrineerd en die kleinheid is dan ook al eeuwenlang onze diepste onbewuste innerlijke overtuiging, waardoor we het maar eng vinden om aan onszelf te denken als zoiets groots. En als iemand anders dat doet, dan hangen we die gewoon op! Aan arrogantie of aan grootheidswaan of aan heiligschennis of wat voor oordeel ook. We geloven er nog steeds geen steek van dat we niet afhankelijk zijn, laat stáán dat we beseffen dat we alles zoals het nu is zélf zo hebben gecreëerd.

Met kerst vieren we de geboorte van het bewustzijn van wat liefde eigenlijk is. En zoals alles op aarde, zodra iets zich op aarde manifesteert splitst dat zich in tweeën. Dat is nou eenmaal de aardse wet van dualiteit, waar wij altijd mee te maken hebben. Zo vieren we met kerst de geboorte van de mens Jezus maar ook de geboorte van het kind-van-God-bewustzijn. Kerst is in feite de geboorte van bewustzijn waarmee we naar de wáre inhoud van alles kunnen kijken. Geen wonder dat het met kerst vaak wapenstilstand is en er zoveel over vrede wordt gesproken! Het verlangen daarnaar is zo groot! Als we allemaal zouden weten dat we allemaal kind van God zijn zou ieder oordeel ophouden te bestaan. Want dan zouden we allemaal onze verantwoordelijkheid nemen voor alles wat we zelf scheppen, iedere dag opnieuw...

Enfin, zover zijn we nog niet. We zitten met z’n allen als het ware nog in de tijd van de Advent. Dat vieren we dan ook de vier weken voor de kerst, de tijd van het dierenriemteken Boogschutter. In dat teken zit de symboliek, het principe dat ons ‘naar de hemel verwijst’. De Boogschutterenergie staat symbool voor het diepe innerlijke weten dat er meer is tussen hemel en aarde, het verwijst ons naar een dimensie die verder ligt dan het bewustzijn wat op aarde heerst. We willen zo graag het hemelse bewustzijn beleven, maar het is er dan nog even niet. Symbolisch gezien kan dat pas komen zodra de zon in het teken Steenbok aankomt, op 21 december. Want de Steenbokenergie maakt het hemelse licht concreet.

De geboorte van het licht wordt van oudsher op 21 december gevierd, de dag van het wintersolstitium. Op het noordelijk halfrond is dat de kortste dag, de dag van het minste licht en dus de grootste duisternis. Vanaf die dag wint het licht aan kracht en ook dat staat weer symbool voor hoe het voor de mens werkt. Juist vanuit de diepste duisternis kan het licht geboren gaan worden. Heel concreet: hoe meer mensen op aarde in crisis zijn, hoe meer het licht kan gaan dagen. Bewustzijn kan dan meer dan ooit geboren gaan worden! Juist dan kunnen we wakker worden op waar het in essentie allemaal om gaat.

Jezus was iemand met dat volledige bewustzijn. Hij wist zich kind van God. Wat er ook gebeurde in zijn leven. En dat zijn wij vergeten.

Jezus werd midden in de winternacht geboren. Dat verwijst naar de dierenriem in die zin dat het teken Steenbok in de winter helemaal onderin staat. En dan is de ascendant van dat moment Weegschaal. De ascendant is dat wat aan de horizon, in het oosten dus, verschijnt en in Weegschaal betekent dat, dat er op dat moment volledige balans was tussen hemel en aarde. Dat was toen en dat gebeurt gewoon ieder jaar opnieuw! Het is het moment waarop die ster van Bethlehem aan het oosten destijds verscheen. Maar die doet dat dus in feite ieder jaar opnieuw. Weegschaal gaat over verbindende kracht. Normaal gesproken gaat dit teken dus bij uitstek over relaties, maar het gaat ook om verbindende kracht in iedere zin, dus ook over de innerlijke verbindende kracht tussen ons als gewoon mens en onze geestelijke dimensie. De planeet Venus hoort bij Weegschaal, de energie die harten kan raken. Venus is de ochtendster én de avondster, verbindt dus schaduw met licht. Het is de vijfpuntige ster, hét symbool van de gelouterde mens zoals Leonardo da Vinci dat zo mooi in beeld heeft gebracht in zijn gulden snede tekening van ‘de man van Vetruvius’. Venus gaat over het openen van je hart, gaat over bezieling, waardoor je werkelijk naar hart en ziel kunt leven. Venus gaat over de schoonheid die in essentie in alles te vinden is zodra je je hart ervoor openzet.

De mens Jezus werd geboren als kind van Jozef en Maria, maar was tegelijk kind van God, net als wij allemaal. Wij zijn allemaal Jezus zodra we dat liefdebewustzijn zouden hebben. Dat zit ergens in onze diepste dimensie, moet alleen nog geboren worden. Maar ook Jozef en Maria hebben we in onszelf en daar kunnen we al wat beter bij. We zijn allemaal Jozef, want Jozef staat symbool voor de mens die afgedaald is vanuit de hemel om mens te worden, en dat zijn we allemaal. Maar Jozef is zijn verbinding met zijn ware essentie nooit vergeten (en dat kúnnen we allemaal). Vandaar dat hij in het verhaal de vader van Jezus kon zijn, want uit hem kon iets heel moois geboren worden en dat kan dus ook uit óns zodra we onze verbinding met boven weer weten. Zo bracht hij samen met Maria dat pure kind, dat grote bewustzijn ter wereld. Samen met Maria, over wie staat geschreven dat zij ‘onbevlekt ontvangen’ is. De máágd Maria baart een kind! Wat zit daar in vredesnaam achter? Wat is hier de ware boodschap van? Een duidelijker signaal dat we naar dit hele verhaal als symboliek moeten kijken is er niet. Want als maagd krijg je geen kind nee.

Zoals de man symbool staat voor de geest, staat de vrouw symbool voor de ziel, en het kind staat symbool voor het lichaam. Deze drie: geest, ziel en lichaam, is waar wij allemaal uit bestaan. Of we nou mannelijk of vrouwelijk zijn. Onze geest is dat deel in onszelf dat zich verbonden weet met zijn oerbron, de Jozef dus. Onze ziel is de verbinding daar tussen, Maria. De vrouw staat dus voor de ziel en Maria had een zuivere ziel, een onbevlekte ziel, een maagdelijke ziel. Een ziel dus waarin geen moeilijke innerlijke overtuigingen zaten en geen herinneringen van trauma’s die de puurheid van het licht vertroebelen, zoals ónze ziel dat wel altijd wel doet. Tenminste……zolang we ons nog niet bewust zijn van die innerlijke blokkerende overtuigingen! Want bewustzijn brengt letterlijk alles aan het licht en brengt het daarmee IN het licht waardoor het daar helemaal in verdwijnt en onze ziel helemaal puur kan zijn. Met bewustzijn kunnen wij dus óók allemaal die pure zuivere onbevlekte ziel zijn, net als Maria. Of we nou man of vrouw zijn. Maria is dus niet alleen die historische moeder van een bijzonder kind, maar ook dat deel in ons waar we weten dat we mens geworden zijn op aarde om iedere dualiteit te ervaren en om met al dat licht en al dat donker om te leren gaan door niet je niet te laten verleiden tot oordelen en te accepteren dat het zo is in vol vertrouwen en een innerlijk weten dat het ergens voor is. We kunnen ons alleen bewust worden van het licht als er ook donker is… We hebben allemaal Maria in ons, en zodra we dat beseffen, kunnen wij geboorte geven aan heel veel mooie dingen…

Wel grappig en boeiend misschien om tussendoor even te melden dat er in de bijbel zo vaak negatief gesproken wordt over vrouwen. Dat zijn vaak overspelige vrouwen en verleidsters waardoor de bijbel door veel mensen als vrouwonvriendelijk wordt beschouwd. Zo heeft dat in het verleden ook gewerkt en veel kerkvaders hebben daar hun mannelijke macht aan opgehangen en werden vrouwen eeuwenlang onderdrukt. Die onbalans tussen alles wat mannelijk en alles wat vrouwelijk is zit diep in onze genen! Wat een ellende heeft het letterlijk nemen van bijbelteksten veroorzaakt en doet dat nog steeds! Terwijl het natuurlijk om de esséntie gaat van wat daarin geschreven staat. Steeds als er over vrouwen gesproken wordt, wordt onze menselijke ziel bedoeld, zowel van mannen als van vrouwen. Het gaat dan over onze ziel die bij geen van ons allen helemaal zuiver is. De ziel wordt zo vaak aangetrokken door heel andere dingen in het leven, dingen die er in feite helemaal niet toe doen, dingen waarin je jezelf helemaal niet trouw bent, en dát worden dan in de bijbel overspelige vrouwen genoemd. Je kunt zeggen dat we allemaal overspelige vrouwen zijn en ook dat we ‘onze attracties verkopen’. Andere woorden voor net doen alsof, maskertjes opzetten, kokertjes ophouden, voor principes gaan die niets met liefde van doen hebben en al dat soort dingen die iedereen wel kent. We ‘etaleren’ van alles en dat worden dan in de bijbel ‘hoeren’ genoemd. Dat zijn we dus in feite allemaal! Eigenlijk niet zo’n wonder dat die bijbel daar zo vol van staat, maar wat vreselijk jammer toch (en dat is een understatement!) dat die teksten letterlijk worden genomen! Wat is dáár een hoop ellende door ontstaan! Wat vreselijk dat er toen niet meteen bij is geschreven dat al die verhalen symbolisch bekeken moesten worden en dat het om de waarheid gaat die áchter die letterlijke teksten ligt. Zo kun je meteen zien hoe wij mensen ons door buitenkanten laten verwarren! Enfin, we kunnen daar al die kerkvaders de schuld van geven, we kunnen het aan de kerken ophangen dat er zoveel ongelijkheid in de wereld is, maar daar schieten we niet veel meer mee op toch? We kunnen misschien beter hand in eigen boezem steken en zeggen dat ons bewustzijn eeuwenlang te klein is geweest om die waarheid te bevatten en dat het hoog tijd wordt om ons niet meer te laten verwarren door buitenkanten, maar wakker te worden op waar het in essentie allemaal om gaat…

We hebben dus allemaal dat Mariaprincipe in ons. We kúnnen afgestemd zijn en ons verbonden voelen met onze oerbron, het kind van Jezus dat we allemaal zijn. Die onbevlekte ziel dragen we allemaal ergens in ons mee. Daarmee kunnen we dus allemaal onbevlekt ontvangen en kan Jezus in ons geboren worden, dat bewustzijn, dat licht dat geen schaduw kent. Dat betekent dat je dan boven de dualiteit uitstijgt. Dat klinkt heilig, maar betekent gewoon dat je vertrouwen houdt en in balans blijft, wat er ook gebeurt in je leven. Dat betekent dat je je niet meer identificeert met de goede of de slechte kant en dat betekent dat je je niet meer verliest in alle moeilijke dingen van het leven, maar dat je ondanks alles wat er gebeurt kunt blijven staan. Net als Maria. En die beleefde de meest vreselijke dingen in haar leven! En dan staat er geschreven: ‘Zij bewaarde de woorden in haar hart”. Dat wil zeggen dat zij niet in de verleiding kwam om alles wat negatief was te veroordelen. Dat is letterlijk de dualiteit ontstijgen. Dat kunnen wij ook! Dat is loskomen van oordeel, vanuit een diepgaand vertrouwen dat alles wat er gebeurt ergens goed voor is. Ook al is het slecht. En natuurlijk moet je dan niet vergeten de gewone aardse verantwoordelijkheid te nemen voor wat er gebeurt. Maar je kunt intussen wel steeds net als Jozef zijn en ergens altijd die verbinding weten. We kunnen wakker worden op het feit dat alles wat er gebeurt aan negatieve dingen creaties zijn, geboortes zijn vanuit de onwetende ‘bevlekte’ ziel, een ziel die op weg is naar licht en alleen door de tegenkant ervan bewust kan worden.

We weten allemaal wel dat Jezus in het verhaal visser was. Geboren als verlosser, als een ‘uit het water visser’ zou je kunnen zeggen. We hoeven niet te verdrinken in allerlei emoties en verdriet, we kunnen ons daaruit optillen en onszelf van veel ellende verlossen op die manier. Dat verwijst naar de energie van het dierenriemteken Vissen. Jezus werd in het teken Steenbok geboren want daarin zit de verbinding tussen hemel en aarde die hij concreet wilde maken. Maar de conceptie vond plaats in het teken Maagd, het teken dat recht tegenover Vissen staat, net als het aardse en het hemelse tegenover elkaar lijken te staan, maar waar altijd een verbinding tussen te vinden is. Om die verbinding te kunnen maken gaat het om het begrijpen van wat aardse puurheid eigenlijk is. Dat is niét alleen voor het mooie gaan en het negatieve veroordelen zoals we dat vaak denken. Het gaat om dat pure (kind) bewustzijn, het vermogen om dwars door zowel goede als slechte kanten heen de essentie te zien, waardoor je niet in oordeel hoeft te vervallen. Kinderen accepteren alles heel onbevangen en houden onvoorwaardelijk van zichzelf én van hun vader en moeder, zélfs als die vader en moeder er een potje van maken (wat we allemaal wel doen). In dit teken Maagd past ook de uitdrukking ‘door de bomen het bos niet meer zien’, dat is wat ons allemaal gebeurt. We raken allemaal verward door de lelijke dingen. Maria bleef het bos zien, het grote verband, wat voor obstakels er ook waren!

In het teken Steenbok, ook letterlijk het hoogste teken van de dierenriem, zit in hoogste zin het licht dat geen duisternis kent. Het gaat in dit teken om het concreet werken aan de verbinding tussen het licht en de duisternis. En daar is bewustzijn voor nodig! En dat zit in de energie van het teken Waterman! We zitten in de overgang naar de Watermantijd, de tijd van bewustzijn die we nu binnengaan! Het draait alleen nog maar om bewustzijn de komende tijd! En dat zal collectief gezien best nog eeuwen duren, maar zo komen we dan uiteindelijk wel in Vissen terecht, waar we ‘verlost’ kunnen worden. Maar voor onszelf hoeft dat geen eeuwen te duren. Dat kunnen we nu! Maar daarover gaat het Paasverhaal.

Vóór de Maagd, het principe waaruit Jezus werd geboren ligt het teken Leeuw, het koninklijke teken van de dierenriem. Jezus werd als koning van de mensheid geboren. Maar koning kunnen we allemáál zijn! Over onszelf. Over ons eigen ego, dat is als het ware ons volk. Leeuw is het teken van zelfbewustzijn. Een zelfbewust mens is zich bewust van zijn ego en weet dat te onderscheiden, tot de orde te roepen en weet er de consequenties van te nemen. Dan ben je een ware koning, een ware leeuw met een enorme innerlijke kracht. Voor de Leeuw ligt het teken Kreeft. Kreeft is in principe een geboorteteken. Alle organen die met geboorte te maken hebben, specifiek die van de vrouw. Maar ieder baringsproces valt onder dit teken of je nou man bent of vrouw. Geboorte aan nieuwe dingen kunnen we allemaal geven, zodra we oude ingeroeste patronen los durven laten. Dan verlossen we onszelf van alles wat ons blokkeert om naar hart en ziel te leven. Dit soort van transformatieprocessen vallen onder het teken Schorpioen.

Jezus werd als koning geboren maar ook als mens. En dat vinden we terug in de hoogste symboliek van de Tweeling, het teken dat weer voor de Kreeft uitgaat. In hoogste zin gaat dit teken over de dubbelrol in onszelf, over ons lager zelf en ons hoger zelf, ons ego en ons hart, onze verwarde kant en onze warme kant. Jezus was letterlijk de godmens, die wij in wézen ook allemaal zijn. Het Tweelingprincipe gaat altijd om de verbinding tussen de twee polen in jezelf. En voor de Tweeling staat dan de Stier en daarin vinden we het verhaal over de geboorte van een klein mensje in een stal…

Jezus lag in een kribbe, tussen de os en de ezel in. Ook hierachter ligt weer zo’n oerwerkelijkheid! De essentie van dit aardse tafereeltje is weer zó mooi! Maar eerst even dit: hoe kwamen ze in ’s hemelsnaam in dat stalletje terecht? Volgens het verhaal gingen Jozef en Maria naar een herberg, maar in die herberg was geen plaats. De symboliek daarvan is misschien deze: in een herberg wordt er gekletst over koetjes en kalfjes, het gaat meestal nergens over. De oppervlakkige kant van de Tweeling zeg maar. Hoe gezellig ook, als Jezus in ons geboren wil worden is daar natuurlijk meer voor nodig. En toen werd het een stal. Een stal is voor dieren. Dieren gaan in overdrachtelijke zin altijd over ons lagere zelf, over onze instincten, over onze overlevingsdrang, over ons ego dus. Als er in de bijbel over dieren gesproken wordt gaat dat altijd over die menselijke kant in onszelf. Ieder dier heeft zo zijn eigen symboliek, allemaal stukjes in onszelf. Zo staat de ezel voor ons stoffelijke lichaam. Zo ging Jezus dan ook Jerusalem binnen op een ezel. Dat wil zeggen dat hij als méns de stad Jerusalem binnenging. Met alle angsten en twijfels incluis. Maar hij bleef vertrouwen op zijn verbinding met boven, waar hij vrede wist. Jerusalem moet je dan ook weer symbolisch verstaan, want als je de Hebreeuwse letters van dit woord vertaalt dan staat er ‘stad van de vrede’. Als je dat op een ander niveau bekijkt, dan kun je dus zien dat wijzelf óók als gewone mens onze eigen stad van vrede binnen kunnen gaan.

Heel vroeger werd het teken Kreeft aangeduid als een ezelin met haar veulen. De ezel staat symbool voor ons stoffelijke bestaan, waarin wij ons ook voortplanten, en het teken Stier gaat over de voortplanting zelf. Maar in die stal lag hij tussen een ós en een ezelin, en een os is een gecastreerde stier! En dat betekent dat Jezus niet alleen als mens geboren werd zoals de ezel dat ons vertelt, maar dat hij een mens was die op aarde kwam om het licht voort te planten!

En dan komen we in het teken Ram terecht, dat staat weer vóór de Stier. In hoogste zin staat dit teken voor Het Lam Gods. Een offerdier. Dat staat in wezen symbool voor het offer wat wij allemaal brengen door met onze aardse cyclus te beginnen. Kennelijk wilden we de aardse principes van dualiteit tot in ieder detail ervaren om daarmee bewustzijn op te kunnen doen. Kennelijk wilden we leren omgaan met alle positieve én alle negatieve dingen die er nou eenmaal altijd op aarde zijn. Kennelijk wilden we het licht dat daar bovenuit stijgt leren ontdekken. Want we komen op aarde om steeds bewuster te leren zijn om uiteindelijk volledig bewust te zijn van wat onvoorwaardelijke liefde eigenlijk is.

Even tussendoor: in alle dierenriemtekens zit zo’n diepzinnige en ontzagwekkende betekenis dat het totaal daarvan zelfs waarschijnlijk niemand kan overzien. Het is zo jammer dat er een totaal verkeerd beeld over astrologie wordt geschapen door kranten en tijdschriften enzo, terwijl het in wezen zelfs te groots is om er überhaupt woorden over te hebben. Het gaat allemaal zoveel verder dan dat, laat staan dat we er een oordeel over kunnen hebben..

En dan over de drie wijze koningen. Die kwamen uit het oosten en hadden in het oosten een ster gezien. Geografisch zou je dan zeggen dat ze naar het westen zouden trekken, maar nee, ze kwamen er vandaan en ze gingen er naartoe. Dat betekent óók weer dat ‘het oosten’ niet letterlijk geografisch bedoeld is. Het oosten staat van oudsher symbool voor ‘innerlijke bron van wijsheid’. Het is de dimensie van ontmoeting tussen ons menszijn en onze geest die daar bovenuit stijgt en is dus een innerlijk gebeuren. De drie koningen kwamen vanuit hun binnenste binnenste, van waaruit ze de ster, dat grote licht zonder schaduw konden zien. Maar dat kunnen wij ook! De drie wijzen vertegenwoordigen in feite drie aspecten in onszelf. Drie zuivere aspecten: onze geest, onze ziel, en ons lichaam. En de ster straalt daar bovenuit. Want die drie samen kunnen ‘het goddelijke licht’ zien zodra we ze met elkaar verbonden weten.

De drie koningen brachten goud, wierook en mirre mee volgens het verhaal. Goud staat symbool voor de geest. Het is het edelste metaal dat wij kennen. Het is het goddelijke stukje in ons. Als we wierook branden willen we een bepaalde sfeer creëren waarin we ons af kunnen stemmen op onze ziel. Het zuivert onze ziel. En mirre heeft te maken met ons stoffelijke lichaam, daar kunnen we ons lichaam mee verzorgen als tempel voor onze ziel en geest.

Dat goddelijke licht, die grote ster, leek boven Bethlehem stil te staan. Een verwijzing naar het feit dat dit licht boven alle tijd uitstijgt. En niet voor niets was dat boven Bethlehem. Misschien is dat ook historisch zo wel geweest, maar belangrijker is de betekenis hiervan, die terug te vinden is in de Hebreeuwse letters ‘Beth’ dat ‘huis’ betekent en ‘Le-hem’ betekent ‘brood’. Jezus lag daar in een kribbe, een voerbak voor de dieren (stoffelijke wezens als wij), hij was het geestelijke brood voor de mensheid.

En dan de herdertjes. Ook de herder is een principe wat in ons allemaal zit. Het is dat deel in ons, dat verantwoordelijkheid draagt voor onze eigen schaapskudde, symbool voor alle stukjes die in ons ego zitten. De herder in ons is heer en meester over deze bewegingen, zodra je over je ‘kudde’ waakt. Zodra er een schaap losbreekt, zorgt de herder ervoor dat hij het schaap weer in de kudde terugbrengt. Zodra er een schaap los is, met andere woorden, zodra we vanuit ons ego reageren, kan dat met ons op hol slaan en in dat ‘lagere stoffelijke’ kunnen we ons ‘hogere denken’ helemaal uit het oog verliezen. Met andere woorden: dan zijn we niet trouw aan ons hart en dus in feite ‘overspelig’ en daar komt een hoop ellende van..

En dan zingen we met z’n allen: zij lagen bij nachte in het veld.. Dat betekent dat ze zich niet bewust waren, ze ‘sliepen nog’. Maar toen brak opeens het licht door! Ze werden wakker geschud en kregen de boodschap dat het kindje Jezus geboren was. En dat maakten ze vervolgens aan iedereen bekend die het maar wilde horen! Dat is ook het herderaspect in ons: dat wil erover praten! Ik zit nu terwijl ik dit schrijf dus eigenlijk ook een herdertje te zijn! Zodra iets ons heeft geraakt willen we daar over praten, willen we dat met anderen delen. Maar ook het Mariaprincipe kunnen we allemaal hebben, dat zien van heel veel ellende en toch dat zwijgende, dat accepterende. Vanuit dat deel in onze ziel dat op het licht is afgestemd hoeven we niets meer te zeggen, wat er ook gebeurt. Daar zijn geen woorden meer voor. En dat staat zo mooi omschreven: ‘Doch Maria bewaarde al deze woorden, diep overwegende in haar hart’.

En dan nog even over kerst als feest van licht. Het licht werd geboren op het moment dat er het minste licht was, op de kortste dag, 21 december. Maar waarom vieren we dat dan eigenlijk in de nacht van 24 op 25 december? Dat kan ons vertellen dat het goddelijke licht, als dat op aarde wil komen, door drie fasen (dagen) heen moet gaan om tot de stoffelijke mens op aarde door te kunnen dringen. Want het dringt eerst de geest binnen, dan de ziel en dan kan het pas in het menselijke bewustzijn komen...

Vanaf Kerst tot Driekoningen op 6 januari, zitten twaalf nachten die de ‘twaalf heilige nachten’ worden genoemd. Misschien heeft niet iedereen daarvan gehoord, maar van oudsher heet dat zo en dat heeft te maken met de zon en de maan, die symbool staan voor de twee lichten in ons, onze geest die puur is en onze ziel die puur kan zijn maar ook verward maar daardoor juist kan groeien. Zoals gezegd, in onze ziel kunnen onverwerkte pijnlijke herinneringen zitten, die nog om verwerking vragen in ons leven nu. De maan groeit alsmaar om dan steeds weer aan een nieuwe fase te beginnen. Hij gaat van klein naar groot en dan weer klein, het is altijd eb of vloed in ons leven. Maar de zon staat schijnt altijd, óók al zien we ‘m niet altijd... De zon is volkomen onafhankelijk van wát dan ook van buitenaf, terwijl de maan juist onze afhankelijkheid symboliseert. De zon staat dus symbool voor het goddelijke licht dat er altijd is, terwijl de maan voor het menselijke licht staat, het licht wat ook altijd wel schaduw kent. Nou maakt de zon jaarlijks een hele ronde vanuit de aarde gezien in 365 dagen en nog een kwart dag, terwijl de maan iedere 29 dagen en nog wat het rondje maakt. Overdrachtelijk gezien, als die twee aan het eind van het jaar weer met elkaar gelijk willen komen om samen een nieuwe ronde in te kunnen gaan, moet de maan in feite twaalf nachten op non-actief. De maankracht, de last van afhankelijkheid die ons zo verwart die wij dragen, is dus in die dagen het minst aanwezig… Natuurlijk gebeurt dat niet letterlijk, het gaat ook hier weer om een innerlijk gebeuren. Rond de kersttijd is het verlangen naar vrede inderdaad het grootst, dat ligt dat hoog in ons bewustzijn en daardoor is de kans op vrede ook het grootst. In die periode houden onze egootjes zich wellicht lekker even stil…

Het is een heel oud gebruik om op Driekoningendag een taart te eten waarin een boon verstopt zit. Een boon, die symbool voor kiemkracht staat. Er is van alles mogelijk vanaf het moment dat we de verbinding tussen onze geest, onze ziel en ons lichaam weten! Het bewustzijn van die verbinding is de kiem waarvan uit Alles kan ontstaan. Grappig genoeg komt ook de uitdrukking ‘heilig boontje’ hier vandaan! Daar hebben we gewoon iets negatiefs van gemaakt, ook alweer iets om eens over na te denken!

Die twaalf heilige nachten komen qua energie overeen met de twaalf dierenriemtekens. De eerste nacht heeft de energie van de Ram, de tweede van de Stier enz. Zo verzamelen zich alle krachten als een deken om ons heen in die tijd. En inderdaad, niemand ontkomt aan de sfeer die er rondom kerstmis heerst. Maar dan nog even over de kerstboom! Waarom halen we ieder jaar het liefst toch weer zo’n ding in huis en is het een feest om dat op te tuigen? We zijn het allemaal zo vergeten! We weten eigenlijk totaal niet meer waar dat over gaat. Als je de symboliek volgt dan zou je hem eigenlijk pas op de 21ste op moeten zetten om hem dan met Driekoningen weer af te tuigen, want ook dat heeft met die twaalf heilige nachten te maken. De tijd waarin we meer dan anders open kunnen staan voor ‘het licht van boven’… de piek!

De kerstboom is eigenlijk de levensboom, een oersymbool dat staat voor onszelf. De stam is onze ruggengraat, de wortels duiden op onze voeten op de grond en onze onderste chakra’s waar vandaan wij de energie naar alle chakra’s daarboven kunnen sturen om dan uit te komen bij de top van de boom. En op die weg van beneden naar boven, de weg die wij concreet in ons leven bewandelen, gaan ons allerlei lichtjes op. Onze hersencelletjes en ons hart worden steeds meer verlicht met inzichten die we krijgen. Dát is het symbool voor de lichtjes in de boom, het zijn de lichtjes die opgaan in onszelf. In feite is de kerstboom een microkosmisch symbool voor de hele macrokosmos! Ook de sterren van de hemel zitten symbolisch in de lichtjes van de boom. De melkweg slingert er doorheen. Op microkosmisch niveau slingert onze levensweg langzaam naar boven, we zijn allemaal op weg naar het licht, en op cruciale punten onderweg hangen we ballen, die weerspiegelingen van de kosmos zijn. Hele melkwegstelsels hangen we erin! Symbolisch gezien zouden de ballen eigenlijk zilveren ballen moeten zijn, want zilver is het metaal van weerspiegeling. Iedere bal duidt op een weerspiegeling van onszelf waardoor er weer lichtjes op kunnen gaan! Intussen is dat symbool van de boom een modeding geworden, maar dat maakt natuurlijk niet uit. We hangen er alle kleuren in en het gaat om lekker eten en dringen, vrije dagen, lekker uitslapen, dat soort dingen. Niks mis mee natuurlijk, maar we zijn zo vergeten waar het eigenlijk om draait. En dat zie je ook aan de lichtjes. Bijna niemand doet meer echte kaarsjes in de boom en dat is maar goed ook, veel te gevaarlijk! Maar het is wel kaarslicht dat ons in andere sferen brengt en elektrisch licht heeft te maken met intellect. We kiezen voor gemak en voor veiligheid en dat is natuurlijk helemaal oké. Maar kiezen voor intellect heeft wel bewustzijn nodig dat ver boven onze hersens uitgaat. En dan is ‘t toch wel heel leuk om de achtergronden een beetje te weten toch? Het is allemaal zoveel mooier als je de essentie ervan ziet! ALLES is zoveel mooier als je de essentie ervan ziet….

Ons levenspad slingert zich dus naar de piek, die éigenlijk in je boom een gouden vijfpuntige ster zou moeten zijn. Want op dat punt ligt onze wijsheid, het innerlijk weten dat hemel en aarde altijd verbonden zijn en we ons in feite nooit eenzaam zouden hoeven voelen omdat we daar met z’n allen verbonden zijn. Die vijfpuntige ster, die Venusenergie, die wens ik ons allemaal zó toe! En niet alleen nu met kerst, maar iedere dag van ons leven! Want met die verbindende kracht die Venus heeft kun je je hart openen voor alle schoonheid die er is, zowel in mooie als in lelijke dingen, waardoor je echt kunt genieten van je leven en in balans kunt blijven als er lelijke dingen in je leven zijn. En dan wens ik je ook zó toe, dat je Jozef in jezelf toelaat, dat stukje in je dat afgedaald is vanuit de hemel om mens te worden, maar dat de verbinding met je ware essentie nooit vergeet. En ik wens je Maria toe, die wist te zwijgen en geen oordeel had, omdat zij de essentie waar het allemaal om draait nooit uit het oog verloor. Dat wens ik je toe, en mezelf trouwens ook, want dan kunnen er vanuit ons hele mooie dingen geboren worden in ons leven! En dan wens ik je ook je herdertjes toe in leven, want dat maakt het allemaal heel gezellig, maar dan ben je ook iemand die je schaapjes binnenhaalt als die weer even uit willen breken. Maar het meest van alles wens ik je toe dat je Jezus kunt vinden in jezelf. Want hoe moeilijk je leven misschien soms kan zijn, dan kun je altijd blijven vertrouwen op dat licht van onvoorwaardelijke liefde die je dan voelt in je hart.

Een fijne kerst! Iedere dag van het jaar!

Liefs van Jos


PS: En als jullie nu misschien denken van sjonge waar haalt ze dit allemaal vandaan? Zo’n 20 jaar geleden heb ik een lezing over dit verhaal bijgewoond van Carien Rietberg en die is me altijd erg bijgebleven. Ere wie ere toekomt zou ik zeggen!